المُداهَنة - سازشكارى‏

 المُداهَنةُ

سازشكارى‏

«وَدُّوا لَوْ تُدْهِنُ فَيُدهِنُونَ» .

«دوست دارند كه سازش كنى تا سازش كنند» .

v الإمامُ عليٌّ عليه السلام : شَرُّ إخوانِكَ مَن داهَنَكَ في نفسِكَ وساتَرَكَ عَيبَكَ .

امام على عليه السلام : بدترين برادران (دينى) تو كسى است كه درباره نفس تو با تو تسامح كند و عيبهايت را به تو نگويد .

v عنه ‏عليه السلام : مَن داهَنَ نفسَهُ هَجَمَت بهِ على المعاصِي الُمحَرَّمَةِ.

امام على عليه السلام : هركه با نفس خود سازش كند ، او را به سرپيچى‏هاى حرام بكشاند .

v الإمامُ الباقرُ عليه السلام : أوحَى اللَّهُ تعالى‏ إلى‏ شُعَيبٍ النبيِّ : إنّي مُعَذِّبٌ مِن قومِكَ مائَةَ ألفٍ : أربعينَ ألفاً مِن شِرارِهِم وسِتّينَ ألفاً مِن خِيارِهم ، فقالَ : يا ربِّ ، هؤلاءِ الأشرارُ فما بالُ الأخيارِ ؟! فَأوحَى اللَّهُ‏عزّ و عجل إلَيهِ : داهَنوا أهلَ المعاصِي فلَم يَغضَبُوا لِغَضَبِي .

امام باقر عليه السلام : خداوند متعال به شعيب پيامبر وحى فرمود: من صد هزار نفر از مردم تو را عذاب خواهم كرد : چهل هزار نفر از بدكارانشان را ، و شصت هزار نفر از نيكانشان را . شعيب عرض كرد : پروردگارا ! بدكاران سزاوارند ، امّا نيكان چرا ؟ خداوند عزّ و جل به او وحى فرمود كه : آنان با گنهكاران سازش كردند و به خاطر خشم من به خشم نيامدند .

 عدم المُداهَنةُ في الحَقِ‏

سازش نكردن در حقّ‏

v الإمامُ علي‌ٌ‏عليه السلام : لا تُداهِنُوا في الحقِّ إذاوَرَدَ علَيكُم وعَرَفتُمُوهُ فَتَخسَرُوا خُسراناً مُبِيناً .

امام على عليه السلام : هرگاه با حقّ رو به رو شديد و دانستيد كه حقّ است ، درباره آن تسامح نكنيد كه به سختى زيان خواهيد ديد .

v عنه عليه السلام : ولَعَمْرِي ما عَلَيَّ مِن قِتالِ مَن خالَفَ الحَقَّ ، وخابَطَ الغَيَّ ، مِن إدهانٍ ولا إيهانٍ .

امام على عليه السلام : به جان خودم سوگند كه در جنگيدن با كسى كه در برابر حقّ بايستد و در گمراهى فرو رود هرگز سازش و سستى روا نمى‏دارم .