زردک یا جزر همان هویچ ایرانی است که فصل برداشت آن زمستان است.

این ریشه خوراکی کاربردهای وسیعی در طب و سفره ایرانیان داشته است اما مدتی است که تولید و مصرف آن به شدت کاهش یافته و کمتر در میوه فروشی ها دیده می شود.

طبیعت آن گرم و تر است.
این ماده خوراکی بسیار مقوی و انرژی بخش بوده و پخته آن خوراک خوبی برای کودکان و افرادی است که ضعف دارند.
دارای نیروی بازکنندگی انسدادهای کبدی است.
معده را تقویت می کند.
ملین و آسان کننده عمل دفع است.
میل جنسی را در هر دو جنس افزایش داده، منی را زیاد می کند و نعوظ آور است.
در مواردی اگر به جا استفاده شود کمک به دفع سنگهای کلیوی می نماید.

البته خوردن خام آن نفاخ و دیر هضم است و بهتر است پخته باشد تا هضم راحت تری داشته باشد.
از بهترین روشهای مصرف آن مربا کردن آن است.
مربای جزر با عسل به شدت افزاینده میل جنسی و مقوی احشا و رحم و هاضمه و با ادویه مناسب جهت تقویت کبدهای سرد و خشک کردن رطوبات معده به کار می رود.
حلوای جزر نیز به تنهایی و یا همراه با ادویه مناسبه مانند مربای آن و لذیذتر از آن است.
همچنین ترشی جزر به همراه ادویه مناسب جهت از بین بردن بزرگی و ورم طحال بسیار مفید و مقوی معده و کبد سرد است.

مربای جزر (هویج) و فواید آن از دیدگاه طب سنتی ایران :


زمانی این نوع هویج (جزر) یکی از پر مصرف ترین خوراکی ها نزد ایرانیان بود. ولی متاسفانه امروزه مصرف آن فقط در بعضی شهرها رواج دارد و دیگر بچه های ایرانی که روزی از خوردن آن به عنوان تنقل لذت می بردند توجهی به آن نمی کنند.

جزر دارای طبیعت گرم و تر در درجه دوم است. اگرچه برخی آن را در درجه اول گرم و تر دانسته اند.
این طور به نظر می سرد هویجی که امروزه به هویج فرنگی مشهور است، نوع بری جزر است.

جزر قوه باه (قوای جنسی) را تقویت می کند و یکی از بهترین اشکال مصرف آن برای این منظور مربای آن است:

دستور تهیه مربای جزر:
جزر را ریز کرده، بجوشانند تا کاملا پخته شود و عسل اضافه کنند و بجوشانند تا با آب زردک بجوشد و به قوام برسد. سپس به ازای هر 500 گرم از آن ادویه زیر را کوفته و به آن اضافه شود.
قرنفل، دارچین، زنجبیل، هل، جوزبوا، زرنباد، کبابه، از هریک 2.5 گرم.

مصرف این مربا (هویج) جهت تصفیه و بازکردن صدا، پاکسازی ریه، منع ریزش نزله، سرفه، ضعف معده و جگر، بدی هضم، و ضعف قوای جنسی بسیار مؤثر است.
مربای جزر به غایت مبهی (افزاینده قوای جنسی)، و مقوی احشا و رحم و هاضمه است.
در بدن تولید خلط سالم می کند.

۱۰ دلیل برای خوردن بیشتر زردک

زردک علاوه بر اینکه طعم خوشمزه‌ای دارد و در بیشتر دستورات غذایی از آن استفاده می‌شود دارای خواص سلامتی بسیاری است که سلامت پوست، چشم، دستگاه گوارش و دندان،‌ بخشی از خواص این سبزی پرخاصیت را تشکیل می‌دهند.

۱- بتاکاروتن: زردک ‌ها سرشار از این آنتی‌اکسیدان قوی هستند که در بدن تبدیل به ویتامین A می‌شود و برای سلامت پوست تاثیر فوق‌العاده‌ای دارد.

۲- هضم: مصرف زردک باعث افزایش بزاق در دهان شده و مواد معدنی اساسی، ویتامین‌ها و آنزیم‌هایی را که موجب هضم بهتر غذا می‌شوند برای بدن فراهم می‌کند. مصرف منظم این سبزی پرخاصیت کمک خوبی برای پیشگیری از ابتلا به زخم معده و دیگر اختلالات گوارشی خواهد بود.

۳- عناصر قلیایی: زردک ‌ها سرشار از عناصر قلیایی بوده که با ایجاد تعادل در نسبت اسیدی/ قلیایی بودن بدن،‌ موجب احیاء‌ و تصفیه خون می‌شوند.

۴- پتاسیم: زردک ها منبع خوبی از پتاسیم محسوب شده که می‌توانند سطح سدیم را در بدن کنترل کرده و در نتیجه به کاهش سطح فشارخون بالا در بدن کمک موثری کنند.

۵- سلامت دندان: مصرف زردک موجب از بین رفتن میکروب‌های مضر در دهان شده و احتمال بروز پوسیدگی دندان را کاهش می‌دهد.

۶- زخم‌ها: زردک خام یا رنده شده برای بهبود زخم‌ها، بریدگی‌ها و التهابات کاربرد موثری دارد.

۷- فیتونوترینت‌ها: در میان فیتوکمیکال‌های مفیدی که در زردک موجود است فیتونوترینتی موسوم به فالکارینول وجود دارد که می‌تواند خطر بروز سرطان روده را کاهش داده و موجب سلامت کلی این بخش از بدن گردد.

۸- کارتنوئیدها: زردک ‌ها سرشار از کارتنوئید‌ها بوده که می‌توانند قند خون را تنظیم کنند.

۹- فیبر: زردک ‌ها سرشار از فیبر خوراکی هستند که می‌توانند سطح کلسترول بد (LDL) که بدن نیازی به آن ندارد را کاهش داده و نیز سطح کلسترول خوب (HDL) را که بدن به آن نیاز دارد، افزایش داده و به کاهش لخته‌های خونی کمک کند و از بیماری‌های قلبی پیشگیری کند.

۱۰- چشم، مو، ناخن و غیره!: مواد مغذی موجود در زردک می‌توانند با سم‌زدایی بدن و سلول‌سازی جدید، موجب سلامت چشم‌، پوست، مو، ناخن و غیره شوند.